شعری از «حسن نازدار» مترجم «سۆران برزنجی»

 

هر گاە نسیمی می وزد                                                                            ...

لبخندی بر لب پنجرە                                                                               

نقش می بندد.

2

دهانت هیچ گاە                                                                                      

رە بە خانە دلت نمی برد                                                                         

زیرا هرگز ،                                                                                           

حرف دلت را نمیزند.

3

قفس هنوز هم                                                                                         

دلتنگ پرندەای است                                                                                

کە صبحدمی بی خدا حافظی                                                                      

پرید و تنهایش گذاشت.

4

خورشید                                                                                                 

هر چهار فصلش خزان است                                                                        

زیرا هر روز                                                                                          

دستە دستە برگهای زرد نور                                                                       

از او باریدن میگیرد.

5

بە دور منگر                                                                                           

نگاهت را نزدیک کن مادرم                                                                        

بهشتی کە می خواهی                                                                               

زیر پای توست

نظرات ...