چندشعراز:صالح بیچار(شاعرمعاصرکرد) ترجمه:خالدبایزیدی(دلیر)

 

1-

من وتو

هرگزبهم نمی رسیم

تاکه آن«و»و

درمیانمان باشد!

.........................................

2-

که کیف دستی ات را

بازمی کنی

بوی بوسه وصدای عطر

به اوج انتهای خیابان می رسد

........................................

3-

نگاه زمهریرات

همیشه مرامی برد

به پیش عصرپائیزانه

.....................................

4-

من شبها!

باتنهایی خودمی نشینم

می گویم:...مبادا!

احساس تنهایی کند

......................................

5-

رنگین کمان

بربلندای شهرظاهرمی شود

که من یادات می کنم

......................................

6-

باران پنج حروف است

به تعدادانسانها

داستان دارد

............................................

7-

همه اززنجیرکینه 

به دل داریم

چون که حلقه های آن

ازمامتحدتراند

............................................

9-

شبها!

که پستان بندات را

درمی آوری...

تاریکی اتاق

سراسرروزمی پیچد

ماه وروز

باهم زیرابر

سربیرون می آورند

.............................................

10-

چشمهایت می گویند:

شرط نیست...

سبب مستی

همیشه شراب باشد

...............................................

11-

امشب ماه

بی اختیار درچشم ستارگان

لخت وعریان 

دربرکه ای شنامی کرد

............................................

12-

هرکس!

به دردی معتاداست

من نیز...

به عشق تو

............................................

13-

«نوشته ای برروی برگ موم ای»

نه خوردن شراب

تحقیرکردن 

انگوراست

..........................................

14-

خدمتت گل فرستادم

ازشرمگینی گونه هایت

لاله گون لاله گون گردید.

..........................................

15-

تومی گفتی:

چشمهایت

من می گفتم:

بوی نفس ات

به نرگس می ماند

...........................................

16-

هواعطرآگین است

شایدتو

فراموش ات شده

پنجره ات راببندی

.............................................

17-

بمب خوشه است

ریزش دانه ی گیلاس

برای مورچه ها

نظرات ...