شعر آزاد «مهشید حاجتی»

 

من یک چهار ضلعی ام

         ذرت های بو داده

             در آتش قیصریه را

         برایت به بار آورده ام

         و خدایی نمی کنی مرا!

باید جاری شوم

   به روی خودم

     تا ببینی خودت را

       و آسمانی شوی مرا

که خدا

   بعد از زمین است

   که سیب را شیرین می کند

       تا تیشه

که انسان کوه بود

اما مثل کاه

     از شانه ی این نیایش

         می رمید تا خون آن قربانی

ما هیچ نداشتیم

قبل از گرگی که تو بودی

         و بعد از زنی که تو نیستی

باید فرهادی برای این اضلاع

                 که دایره ضلع ندارد

               و تو دیگر ذرت دوست نداری

نظرات ...